Ik moet mijn excuses aanbieden…

Het spijt me

Aan iedereen wiens product of dienst ik ooit te duur genoemd heb:

Het spijt me.

Het oordeel kwam voort uit onwetendheid, uit schaarste, uit angst, uit mezelf en ik besef nu dat “te duur” (en ja, ook “te goedkoop”) helemaal niet weergeeft wat jouw product of dienst waard is, maar wel wat mijn huidige status in het leven was.

Ondertussen ben ik gegroeid. Emotioneel. Niet financieel. Als werknemer had ik een veel comfortabeler financieel leven als zelfstandige, dat kan jij je wel inbeelden. Maar ik ben wel gegroeid, en heb de zin “het is te duur” al veel te vaak teruggekregen.

En elke keer, echt – ELKE KEER – , snijdt die zin door mijn ziel.

Want “te duur” is een representatie van de waarde die ik had over jouw dienst of product.

En dat ik jouw dienst of product als minder waardevol inschatte dan jijzelf deed,… Dat doet pijn. Je wou immers alleen maar meerwaarde creëren voor mij. Je stak er liefde in, moeite, tijd, zweet, tranen, wanhoop, moed en doorzettingsvermogen. Dat ik nu zeg dat het de prijs, die je ook zeer zorgvuldig bepaalde, niet waard is, is op zijn zachtst gezegd niet tof. Dat dat het enige is waarop jouw dienst of product beoordeeld werd, is des te meer spijtig want wat je biedt, kon mij nog véél meer opbrengen dan wat ik eraan besteedde. Dat bewijs heb ik ondertussen, na het laten varen van dat waardeoordeel, al vaak mogen ondervinden. Investeren loont.

Het spijt me dus, dat ik ooit gezegd heb dat je te duur voor me was. Dat was niet zo. Dat is niet zo. Het enige obstakel was mijn eigen budget en de waarde die ik hechtte aan mijn centen.

Ik besef ondertussen dat je om te groeien je grondstoffen voeding moet geven. Of dat nu tijd, energie of geld is, dat maakt niet uit. Maar jij was, jij bent en jij zal nooit meer te duur zijn voor mij.

Handtekening - Treesje

Cut to the chase

Geen tijd te verliezen? Neem hier direct contact met mij op!